 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
прысвячаецца Дзяраўка Ўладыславу
аднакласніку, які паехаў вучыцца ў Маскву
Усе дрэвы як дрэвы, а гэтае дык мела дзіўную мару - яно жадала патрапіць у Маскву.
- Ну што клёну рабіць у Маскве? - пыталіся ў яго ягоныя суседзі, Ліпа і Вольха.
- Шмат вы разумееце, - шапацеў лістотай у адказ Клён, - У Маскве столькі ўсяго цікавага, там столькі зорак...
- Дык і ў нас штоночы шмат зорак на небе, мала табе, ці што? - працягвалі здзіўляцца суседкі.
Клён уздыхаў і ўздымаў позірк у неба. Дзе ім было ўцяміць... Зрэшты, разумела яго толькі Бярозка. Яна сохла па Бязрукаву, таксама марыла патрапіць у Маскву, каб убачыць там свайго куміра. Часам яны сустракаліся ля возера і гадзінамі размаўлялі, размаўлялі, размаўлялі...
15 жніўня 2009
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
прысвячаецца ... Сустрэнемся неяк недзе. Ты будзеш маўчаць. Я – таксама. Ты ўрэшце спытаеш: бачыў Апошні фільм пра Нірвану? Мы паразмаўляем трохі Пра музыку і пра фільмы Я буду казаць па польску А ты мне ў адказ – на латыні Мы быццам бы выпадкова Абмінем жыццёвыя тэмы Але я заўважу пярсцёнак На пальцы тваім безыменным Паволі надыдзе вечар Праводжу цябе я дадому Сустрэліся неяк недзе Ды ўжо не убачымся болей... 15.10.2009 Філасофія Tags: Вершы-2009
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Верасень. Кастрычнік. Лістапад Я вас ненавіджу і кахаю, Вы мне дорыце квіток да раю На цягнік з няўдач, пакут і здрад. Верасень. Кастрычнік. Лістапад Мне не ўратавацца ад сумоты, Восеньскай тугі і адзіноты... Абіраю шлях свой наўздагад. Верасень. Кастрычнік. Лістапад Вы маё архэ-першапачатак, Я згубіўся ў вас і ўжо не бачу, Бегчы ўбок мне, ўперад ці назад. Верасень. Кастрычнік. Лістапад На халодную зямлю знямоглы Падаеш і толькі шэпчаш словы: Верасень... Кастрычнік... Лістапад... 22.09.2009. Сацыялогія Tags: Вершы-2009
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Дзіўная. Крочыць нястомна Вуліцамі гарадзкімі З сумкай - на белым чырвонае, Прывезенай з Украіны. Ў размовах выкарыстоўвае</span></p> Мову напаўзабытую І ўяўляе, як здорава Жыць з валасамі блакітнымі. У захапленні ад музыкі, Фенек і філасофіі З дробязей вечна турбуецца Й часам з адсутнасці грошай. Ўсім незнаёмцам адкрытая І крыху імпрэсіўная Вуліцамі гарадзкімі Крочыць упэўнена Дзіўная. 19.08.08 Tags: Вершы-2008
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Я б не рабіў з гэтага падзеі, але спрэчка з юзэрам Crazyhumster вымусіла зрабіць тое. Вырашыў, значыцца, дапамагчы бедным кацяняткам з Гурскага, якім нават ежы не хапае, і адгукнуўся на заклік аб дапамозе прапановай перадаць ім 5 кг кашачага корму. А на minsk_by разгарнулася дыскусія, аматары жывёлам супраць тых, якія лічаць дапамогу жывёл глупствам. Дарэчы, усім, хто жадае дапамагчы, вось каардынаты валанцёраў (прымаюць грашыма альбо кормам): (029)727-34-96 - мтс (044)764-60-03 - велком Такім чынам, spesial for Crazyhumster: фотафакт маёй дапамогі (валанцёрка даехала амаль да майго дому, каб забраць корм):   
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
За спінаю анічога, Абутак ушчэнт сцёрты... Вандроўніка вабіць дарога. Няважна, што будзе потым. Вандроўніка вабіць пыл Шляхоў яшчэ не спазнаных І сцішаны шэпт магіл Ўсіх тых, хто ўжо сёння не з намі. Куды прывядзе яго шлях, Ці вечная будзе самота, Ці вернецца ён назад – Усё гэта неістотна. Істотны толькі сусвет. Істотная толькі дарога. Вандроўніка кліча Свет. І побач няма нікога. 26.05.2009 Tags: Вершы-2009
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Час прыйдзе, калі – сабе можаш ўявіць? Сатруцца ўсе межы, што ёсць на Зямлі. Сустрэнемся мы пад сінім бясконца Небам, вольным ад болю і стронцыю, І ты тады, пэўна, прабачыш мяне, І я змагу з чыстай душой адляцець Ў нябыт, туды, дзе няма ні кахання, Ні стомы з бясконцых расчараванняў... А покуль знікнення межаў чакаю. У пекле, што клічуць іншыя раем. Ліпень 2008 Tags: Вершы-2008
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
vyazen2904's journal
Previous
